- Исмаил Мусаевич, расскажите, пожалуйста, когда образовалась талышская диаспора и как давно талыши поселились в России?
- Талышская диаспора существует с 2008 года. В основной своей массе талыши переехали жить в Россию не так давно, можно сказать, после распада Советского Союза, впрочем, как и представители многих других народов. Теперь Россия стала для нас историческим местом проживания – второй родиной. Подавляющее большинство переселившихся в Россию талышей живет в основном в Москве, Санкт Петербурге, Екатеринбург, Тюмени и в Астраханской области.
Главная » 2010 » Июнь » 30 » Azərbaycan niyə hələ də Avropa Şurasının üzvüdür?
17:49
Azərbaycan niyə hələ də Avropa Şurasının üzvüdür?
Jurnalistin sadəcə öz işini gördüyünə görə həbsxanaya salınması və orada ölməsini eşitmək həmişə insanda dəhşət doğurur.
ÜÇÜ BİRİNDƏ...
Avropa Şurasının insan haqları üzrə komissarı Tomas Hammarberqin bu həftə yayılmış hesabatında məhz belə bir hadisəyə görə dövlət tənqid olunur. 60 yaşlı bir redaktor qapalı keçirilmiş məhkəmə prosesinin ardınca 10 azadlıqdan məhrum edilib. Ona qarşı irəli sürülmüş ittihamları Jurnalistləri Müdafiə Komitəsi saxta adlandırıb. Həmin jurnalist keçən il həbsxanada ölüb. Onun ölümü ilə bağlı müstəqil araşdırma aparılmayıb.
Mart ayında isə elə həmin ölkədə məhkəmə iki gənc bloqqeri hökuməti məsxərəyə qoyan videogörüntü hazırladığına görə həbs elədi. Onlar hərəsi 2 il yarım və 2 il azadlıqdan məhrum edildi.
Yenə həmin ölkədə jurnalist həbs olunub cəza aldı, sonradan ona heroinə görə başqa bir ittiham da irəli sürüldü. AVROPA ÖLKƏSİ OLASAN, MEDİANI BELƏ QORXUDASAN?
Müstəqil medianı qorxutmaq üçün bu cür üsullardan istifadə etmək qəbul edilməzdir. Özü də belə üsullara Avropa ölkəsinin əl atması başa düşülən deyil. Çünki Avropa Şurasının bütün regional əməkdaşlığın kökündə məhz insan hüquqlarının müdafiəsinin minimum standartlarını təmin etmək, qanunun aliliyini, demokratiyanı təmin etmək dayanır.
Azərbaycan indi 47 üzvü olan Avropa Şurasına 2001-ci ildə qoşulub.
Avropa Şurasının insan haqları üzrə komissarının bu hesabatı iki mühüm sual doğur.
AZƏRBAYCAN NİYƏ DƏYİŞMƏYİB? DƏYİŞMƏYİBSƏ, NİYƏ HƏLƏ DƏ AVROPA ŞURASININ ÜZVÜDÜR?
Nə üçün Azərbaycanın bu Avropa klubuna qəbul olunması onun jurnalistlərlə rəftarına ciddi təsir göstərə bilməyib?
Yaxud Azərbaycan jurnalistlərlə hələ də bu cür rəftar edirsə, niyə o hələ də bu Avropa qurumunun üzvüdür?
Birinci suala cavab vermək asandır. Hökumət adətən bildirir ki, medianın iqtisadi vəziyyəti kifayət qədər yaxşı deyil. Ona görə də jurnalistlərin peşəkarlığı da aşağıdır. Diffamasiyanın cinayət hesab edilməməsi bu sahədə mövcud problemləri aradan qaldırmayıb, əksinə, vəziyyəti daha da pisləşdirəcək. Bu cavab «həmişə dissidentlərə qarşı dözümlü olmaq lazımdır» tələbinə diktatorların ənənəvi cavabıdır.
İndi nəyisə dəyişdirməyə istək bu ölkədə çox azdır. Bu da ikinci suala aparıb çıxarır. Əgər hökumət nəyisə dəyişməkdən imtina edirsə, nəyə görə o hələ də Avropa Şurasının üzvü olmaqda qalır? O təşkilatın ki, onun yeganə məqsədi insan hüquqlarının qorunmasını təmin etmək və insan hüquqları pozulduqda hökumətləri buna görə cavabdeh kimi tanımaqdır...
«MƏN BİLMİRƏM ÜZVLƏRİ TƏŞKİLATDAN ÇIXARMA PROSESİNƏ NECƏ BAŞLAYAQ...»
Müəllif yazır ki, mən bu barədə Avropa Şurasının baş katibi Tyorbyorn Yaqlanddan soruşdum. O dedi: «Bu faktdır ki, Azərbaycan Avropa Şurasının üzvüdür. Mən bilmirəm, üzvləri təşkilatdan çıxarmaq prosesinə biz necə başlaya bilərik. Məsələ ondadır ki, biz Azərbaycandakı hadisələrə təsir edə bilərik, ya yox. Əgər edə biləriksə, onda Azərbaycanın Avropa Şurasında yeri var».
Müəllif yazır ki, müəyyən mənada baş katib haqlıdır. Əgər Azərbaycan Avropa Şurasının üzvü olmasaydı, indi insan haqları üzrə komissar da Azərbaycanda insan haqlarının vəziyyəti ilə bağlı belə hesabatla çıxış edə bilməzdi. Ancaq jurnalistlər həbsxanada çürüyür. Həmin jurnalistlər üçün Avropa Şurasının narahatlıq ifadə etmək qabiliyyəti çox az təsəllidir.
TƏZYİQ TƏSİR EDƏNDƏ FAYDALIDIR
Ölkəyə xarici təzyiq yalnız müəyyən təsirə malik olduqda faydalıdır. Yaxud beynəlxalq məhkəmələrin, məsələn, Avropa İnsan Hüquqları Məhkəməsinin Eynulla Fətullayev haqqında qərarı həqiqətən yerinə yetirilsə.
Ancaq bunun baş verəcəyi görünmür.
Afua Hirşin bloqu, «Qardian» qəzeti AzadlıqRadiosu
2. Violence, harassment and intimidation against journalists and activists
21. The Commissioner has been especially concerned by reports of threats, harassment, and violence against journalists or human rights activists which have not been investigated.7 Moreover, a number of media professionals expressed concerns that, in view of the forthcoming parliamentary elections in Azerbaijan in 2010, this repression could increase against journalists linked to the opposition.
22. The Commissioner’s visit coincided with the commemoration of the five-year anniversary of the death of the journalist Elmar Huseynov, who was killed in Baku on 2 March 2005. Whereas the official investigation into Mr Huseynov’s killing has concluded that two suspects who are regarded by the Azerbaijani authorities as the “main actors” of the murder are in hiding in Georgia,8 various media professionals and non-governmental organisations have expressed the view that this case has not been properly investigated. The Commissioner appeals to the authorities to promptly bring the perpetrators, as well as those who ordered this murder, to justice.
23. The Commissioner was deeply saddened to learn of the death of the 68-year-old Professor Novruzali Mammadov, whose case he had been following closely, both due to concerns about the reasons behind his imprisonment and about his conditions of detention, having regard to his advanced age and poor state of health. Novruzali Mammadov, the editor of the Talysh-language newspaper Tolishi Sedo, was charged with high treason and began serving a ten-year prison sentence in February 2007, following court proceedings held behind closed doors.
24. The Commissioner wrote to the Azerbaijani authorities to ask for information about the manner in which events leading to his death occurred, including the diagnosis of his condition and the treatment provided to him, as well as the cause of his death. In their written response, the authorities informed the Commissioner that Novruzali Mammadov had been transferred to the prison hospital on 28 July 2009, following the deterioration of his state of health. He was examined by several doctors there and “relevant treatment was prescribed to him in accordance with the diagnosis.” On 17 August 2009, his health suddenly deteriorated and in spite of urgent medical intervention he deceased at 6 pm. The cause of death was identified as “acute disorder of cerebral circulation as a result of cerebral thrombosis”.
25. Mr Mammadov’s wife and son have initiated a lawsuit against the Finance Ministry, the Penitentiary Service, the Chief Medical Office of the Justice Ministry, Prison No. 15 and the prison hospital for the journalist’s death. On 27 January 2010, a local court rejected the lawsuit. Having regard, inter alia, to the concerns which have been raised that Novruzali Mammadov may not have been given adequate medical attention, the authorities should ensure that an effective and independent investigation is conducted into his death and share information about it with his relatives, in accordance with the case-law of the European Court of Human Rights.9
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи. [ Регистрация | Вход ]