- İrana qarşı sanksiyalar bu ölkənin iqtisadiyyatına böyük ziyan vursa da, effektiv deyil. Bu mənada ki, İrana qarşı sanksiyalar bu ölkənin nüvə planını nə dayandıra, nə də ölkə iqtisadiyyatını iflic edə bilər. İran sanksiyalara baxmayaraq, uranı zənginləşdirmə planını davam etdirəcək. Sanksiyaların iki mənfi nəticəsi və dəhşətli perspektivi var. Birinci, İrana qarşı yeni sanksiyalar tətbiq olunsa, Qərb-İran arasında müzakirələr dayanacaq, bu isə İranın nüvə proqramının şəffaflaşdırılması üçün konstruktiv mövqe deyil. İkinci budur ki, adətən, sanksiyalar nəticəsiz qalanda müharibə variantının vacibliyi ortalığa çıxır. Bu isə, dəhşətli bir variantdır. Yəni diplomatiya və sanksiya nəticəsiz qalanda, müharibə sonuncu variant kimi aktuallaşır. Belə bir ssenari İraqda oldu. Yəni, Qərb Səddam Hüseyn ilə diplomatiya qura bilmədi, sanksiyalar təsir etmədi, müharibə başlandı. Məni yalnız bir fikir narahat edir: Ola bilsin Qərb və hətta İran elə bir diplomatiya və siyasət yürütsün ki, müharibə sonuncu variant kimi masa üzərində qalsın. Yəni İran və ABŞ qəsdən istəməmirlər, İranın nüvə proqramı ilə bağlı problemlər həll olunsun. Belə bir halda, müharibə qaçılmazdır. Buna görə, həm İran Qərbə qarşı münasibətlərində yumşaq siyasət yürütsün və inad etməsin, həm də ABŞ İrana qarşı yeni sanksiyalarda diqqətli olsun.
 
- İran və ABŞ arasında nüvə probleminin həllini nədə  görürsüz?

- Mən şəxsən belə  düşünürəm ki, İranla ABŞ arasında yalnız bir problem var: hər iki ölkənin bir-birinə qarşı narahatlıqları var. Hər iki ölkə bir-birinə bədbin və şübhəlidirlər. Başqa söhbətlər bəhanədir. Iki ölkə rəsmiləri oturub öz narahatlıqlarını və qorxularını açıq müzakirə etməlidirlər. İran qorxur ki, ABŞ ölkə daxilində sabitsizlik yaratsın, milli təhlükəsizliyi, enerji təhlükəsizliyini pozsun, rejimi devirməyə çalışsın. ABŞ-da qorxur ki, İran regionda təhlükəsizliyi və stabilliyi pozsun, ərəb ölkələrinə qarşı təxribat törətsin. Hər iki tərəfin qorxusu budur.